Πλούτος με Αρετή

Ένας επιχειρηματίας που τιμήθηκε από τον Σουηδό βασιλιά πιστεύει ότι η ηθική είναι το βασικό δομικό στοιχείο μιας επιτυχημένης ζωής και επιχείρησης.

Ο Βασίλης Ζουπουνίδης δημιούργησε τη βραβευμένη εταιρεία πωλήσεών του για να υποστηρίξει τους στόχους του στον χώρο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να βοηθήσει ανθρώπους σε άλλες χώρες.

Όταν συνάντησα τον Βασίλη Ζουπουνίδη, ανυπομονούσα να μάθω το μυστικό της μεγάλης επιτυχίας του, που προσέλκυσε το ενδιαφέρον ακόμα και του βασιλιά της Σουηδίας, ο οποίος τον τίμησε με το βραβείο Πρωτοπόρου Επιχειρηματία της Χρονιάς το 2011. Αυτό που ανακάλυψα ήταν ότι ο επιχειρηματίας είχε εντελώς διαφορετικό σημείο εκκίνησης και εξαιτίας αυτού, κατέληξε σε κάτι πολύ ξεχωριστό, και σπάνιο.

«Θα έλεγα ότι τα περισσότερα προβλήματα της κοινωνίας οφείλονται στη χαμηλή ηθική των ανθρώπων και κατ ́ επέκτασιν, στις επιχειρήσεις», λέει ο Ζουπουνίδης. «Νομίζω ότι το κύριο πρόβλημα είναι η απληστία. Χωρίς απληστία, θα ζούσαμε σε έναν καλύτερο κόσμο. Πιστεύω πραγματικά ότι η υψηλή ηθική μπορεί να κάνει μια επιχείρηση να ξεπεράσει τα συνήθη όρια.»

Στέρεες ρίζες

Η οικογένεια του Ζουπουνίδη μετανάστευσε στη Σουηδία όταν αυτός ήταν 2 ετών, αφήνοντας πίσω την Ελλάδα, αλλά διατηρώντας τις παραδοσιακές αξίες και πολιτισμό της. Ο πατέρας του μεγάλωσε ορφανός, και ενστάλαξε στο μυαλό του γιου του την αξία της σκληρής δουλειάς και της αυτοθυσίας, ποιότητες που ο μελλοντικός επιχειρηματίας θα αναδείκνυε στην επαγγελματική του σταδιοδρομία.

Ο Ζουπουνίδης είναι παράδειγμα προς μίμηση, ως επιχειρηματίας που όχι μόνο εργάζεται σκληρά, αλλά και αξιολογεί τα κίνητρα, τους στόχους και τις σκέψεις του.

«Ποτέ δεν είχα τη διασκέδαση σαν προτεραιότητα», λέει ο Ζουπουνίδης, ο οποίος ξεκίνησε την πρώτη του επιχείρηση στα 18 του χρόνια. «Κυρίως έδινα έμφαση στη διασκέδαση των εργαζομένων μου, όχι στη δική μου. Βασικά πιστεύω [ότι το πιο πολύτιμο είναι] τα βάσανα όλου αυτού.» Γελά, και αστειεύεται ότι πρέπει να ακούγεται πολύ ανιαρός, αλλά ταυτόχρονα αποκαλύπτει μια βαθύτερη επίγνωση περί της ζωής. «Αισθάνομαι πιο ευτυχισμένος όταν έχω ξεπεράσει ένα πρόβλημα μέσω σκληρής δουλειάς και μεγάλης προσπάθειας.»

Μεγαλώνοντας, ο Ζουπουνίδης ήταν ενθουσιασμένος με τους μεγαλύτερους στοχαστές της ιστορίας, συμπεριλαμβανομένου του Σωκράτη, τον οποίον θεωρεί τον μεγαλύτερο φιλόσοφο του δυτικού κόσμου. «Η Ελλάδα αποτέλεσε λίκνο του δυτικού πολιτισμού. Οι μύθοι και θρύλοι της φέρουν βαθύ νόημα και μπορούν να διδάξουν πολλά σε εμάς τους μοντέρνους ανθρώπους», λέει.

«Το ίδιο ισχύει για τον αρχαίο κινέζικο πολιτισμό, οι αρχαίες ιστορίες του μπορούν να μας διδάξουν την ηθική και το πως να γίνεις καλύτερος άνθρωπος». Θυμάται ότι τα αδέλφια του διάβαζαν μαζί του περιοδικά Κουνγκ Φου στην παιδική του ηλικία, και αυτή ήταν η εισαγωγή του στον ανατολικό πολιτισμό, ο οποίος έμοιαζε, ως ευχάριστη έκπληξη, πολύ παρόμοιος με τα ήθη της πατρίδας του.

«Αυτό που με προσέλκυσε περισσότερο δεν ήταν η μαχητική ικανότητα, αλλά η φιλοσοφία», αναφέρει. «Τόσο ο Βουδισμός όσο και ο Χριστιανισμός διδάσκουν τη συμπόνια, έτσι, έχουν μια κοινή θεμελιώδη αρχή». Σημειώνει ότι το σύμβολο της σβάστικας που φέρουν τα αγάλματα του Βούδα εδώ και 2.500 χρόνια, μπορεί επίσης να βρεθεί στην Ακρόπολη, στην Ελλάδα.

Ο Σουηδός βασιλιάς Κάρολος ΧVI Γουστάβος απένειμε στον Ζουπουνίδη το βραβείο Πρωτοπόρου Επιχειρηματία της Χρονιάς κατά τη διάρκεια τελετής στο Βασιλικό Κάστρο της Στοκχόλμης, το 2011. Το βραβείο αυτό συμβολίζει ότι ο γεννημένος στην Ελλάδα επιχειρηματίας αναγνωρίζεται ως μετανάστης που αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση.

Διψώντας για περισσότερο ανατολικό πολιτισμό ως έφηβος, ο Ζουπουνίδης άρχισε να μαθαίνει καράτε, το οποίο μελετούσε για χρόνια πριν εξερευνήσει εσωτερικές πρακτικές τσιγκόνγκ. Αλλά σύντομα θα έβρισκε μια πρακτική που θα άλλαζε τη ζωή του, εσωτερικά και εξωτερικά, προσωπικά και επαγγελματικά.

Την άνοιξη του 1998, ο Ζουπουνίδης βρήκε στο Διαδίκτυο αυτό που πάντοτε αναζητούσε, το Φάλουν Ντάφα, μια κινεζική άσκηση καλλιέργειας του εαυτού. Συγκινήθηκε τόσο πολύ από το πρώτο βιβλίο, που διάβασε με ενθουσιασμό όλα τα βιβλία σε ένα Σαββατοκύριακο. Μετά από λίγο καιρό εξάσκησης, οι αλλεργίες του και ο πόνος στην πλάτη εξαφανίστηκαν, και η άσκηση άρχισε να τον βοηθά στην εντατική δουλειά του ως πωλητή.

«Οι ασκήσεις το πρωί μου δίνουν ενέργεια και ταυτόχρονα, με ηρεμούν, κάνοντάς με ικανό να αντιμετωπίσω κάθε δυσκολία», αναφέρει. Θυμάται έναν συνάδελφο χρόνια πριν, που μπορούσε να ξέρει αν ο Ζουπουνίδης είχε κάνει τις ασκήσεις το πρωί πριν τη δουλειά.

«Ο διευθυντής του γραφείου θα μου έλεγε να πάω να κάνω τις ασκήσεις αν φαινόμουν πολύ αγχωμένος λόγω του μεγάλου φόρτου εργασίας», λέει ο Ζουπουνίδης. «Φαίνεται τόσο ξεκάθαρα!»

Οι αρχές του Φάλουν Ντάφα, αλήθεια, καλοσύνη, και ανεκτικότητα, ενέπνευσαν τον Ζουπουνίδη να γίνει ένας καλύτερος άνθρωπος, και να δει πιο καθαρά από ποτέ τις ατέλειές του. «Τα πράγματα αλλάζουν όταν εγκαταλείπω μια προσκόλληση», λέει. «Τα προβλήματα δεν λύνονται επειδή αλλάζω κάτι στην επιφάνεια, αλλά επειδή άφησα κάτι στο οποίο ήταν γαντζωμένη η καρδιά μου».

Καθώς ήταν πωλητής για πολλά χρόνια, η προσκόλληση στα χρήματα είχε γίνει μια προφανής ατέλεια που προσπάθησε σκληρά να εγκαταλείψει.

«Οι περισσότεροι άνθρωποι επιζητούν πολλά χρήματα. Πιστεύουν ότι είναι το κλειδί της ευτυχίας. Όμως, ανακάλυψα ότι δεν είναι καθόλου έτσι», λέει. «Το κλειδί της ευτυχίας είναι η εγκατάλειψη όλων των προσκολλήσεων, και τα χρήματα είναι μία από αυτές». Τόνισε ότι αυτό δεν έχει να κάνει με την υλική απόρριψη του πλούτου, αλλά με την εγκατάλειψη της συναισθηματικής εξάρτησης και της απληστίας προς αυτόν.

Σήμερα, ο Ζουπουνίδης διευθύνει το σουηδικό παράρτημα της Epoch Times, μιας παγκόσμιας, ανεξάρτητης εταιρείας ΜΜΕ, με τη μεγαλύτερη διανομή παγκοσμίως.

Μια διαφορετική προσέγγιση

Το 1999, ένα χρόνο αφότου ο Ζουπουνίδης άρχισε να εξασκεί Φάλουν Ντάφα, το κομμουνιστικό καθεστώς στην Κίνα άρχισε μια βίαιη δίωξη, ξαφνιάζοντας τόσο αυτόν όσο και τη γυναίκα του, που είχε αρχίσει να ασκείται μαζί του.

«Η γυναίκα μου κι εγώ αναρωτιόμασταν πως είναι δυνατόν μια κυβέρνηση να απαγορεύσει κάτι τόσο καλό για τους ανθρώπους και την κοινωνία», λέει. Αλλά αφότου ο Ζουπουνίδης άρχισε να μελετά την ιστορία του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος (ΚΚΚ), αντιλήφθηκε ότι η δίωξη μιας ομάδας ανθρώπων κάθε 10 με 15 χρόνια ήταν μια επαναλαμβανόμενη πρακτική. «Αυτός είναι ο τρόπος λειτουργίας του ΚΚΚ. Διώκει τους ίδιους τους ανθρώπους του από τη στιγμή που πήρε την εξουσία».

Ο Ζουπουνίδης και η γυναίκα του άρχισαν να εργάζονται ως εθελοντές σε διάφορα πρότζεκτ ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στέλνοντας μαζικά μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στην Κίνα, μηνύματα που εξηγούσαν την αλήθεια για το Φάλουν Ντάφα, αγωνιζόμενοι ενάντια στη μαζική προπαγάνδα που μεταδιδόταν από την κυβέρνηση. Αλλά συνειδητοποίησε ότι τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μπορεί να μην έφταναν στον προορισμό τους, λόγω της δρακόντειας διαδικτυακής λογοκρισίας στην Κίνα, κι έτσι ο επιχειρηματίας βρήκε μια νέα στρατηγική.

«Σκέφτηκα ότι αν είχα τη δική μου εταιρεία θα είχα πολλές τηλεφωνικές γραμμές, έτσι θα μπορούσα να στείλω φαξ στην Κίνα», λέει, εξηγώντας ότι το φαξ είναι ένα υλικό μήνυμα που δεν μπορεί να σταματηθεί όπως ένα διαδικτυακό μήνυμα. «Έτσι η ιδέα ήταν να εργαζόμαστε τη μέρα, χρησιμοποιώντας τις τηλεφωνικές γραμμές για πώληση προϊόντων και υπηρεσιών σε σουηδικές εταιρείες, και μετά να στέλνουμε φαξ στην Κίνα το βράδυ και τα Σαββατοκύριακα για να πούμε στους Κινέζους περί της δίωξης του Φάλουν Ντάφα».

Στο τέλος του 2003, ο Ζουπουνίδης ίδρυσε τη δική του εταιρεία πωλήσεων με σκοπό να δημιουργήσει μια υποδομή και να κερδίσει εισόδημα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στην εργασία του για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Tο πιο σημαντικό είναι να παραμείνεις πιστός στη συνείδησή σου. Το να ξέρεις γιατί το κάνεις αυτό είναι πολύ σημαντικό».

«Όσοι διευθύνουν μια επιχείρηση γνωρίζουν ότι δεν είναι εύκολο, να δουλεύεις από νωρίς το πρωί ως αργά το βράδυ, ειδικά τα πρώτα χρόνια, όταν τα έσοδα είναι πολύ μικρά. Πάντα υπάρχουν δυσκολίες», αναφέρει. «Η κύρια πρόκληση είναι να έχεις την αντοχή να ανταποκριθείς σε όλα αυτά».

Ο Ζουπουνίδης λέει ότι οι ασκήσεις και οι αρχές πνευματικής αναζήτησης του Φάλουν Ντάφα τον βοήθησαν να ενδυναμώσει τη θέλησή του και να βελτιώσει την ποιότητα εργασίας του ως διευθυντής της εταιρείας.

«Για κάποιους πωλητές, η στάση τους είναι απλώς να κλείνουν συμφωνίες», λέει. «Αλλά, ακολουθώντας αλήθεια, καλοσύνη, ανεκτικότητα, αν τους ζητήσεις να σκέφτονται πρώτα τους πελάτες, τότε είναι χαρούμενοι, εργάζονται πιο αποδοτικά, και κλείνουν τις συμφωνίες ακόμα πιο γρήγορα».

Η καλλιέργεια του εαυτού τον βοήθησε στην άμεση καθημερινότητα, αλλά του έδωσε επίσης μια καθαρή οπτική και κατεύθυνση, κάτι που μπορεί να έχανε κάποιες φορές, όντας αντιμέτωπος με τις προκλήσεις δημιουργίας μιας επιτυχημένης νέας εταιρείας.

«Πιστεύω πως από όσους επιχειρηματίες κι αν ζητήσεις συμβουλές για το πως να αρχίσεις μια εταιρεία, θα σου πουν παρόμοια πράγματα, όπως να πιστεύεις στον εαυτό σου όταν κανείς άλλος δεν το κάνει, να έχεις ακλόνητη επιμονή, να δουλεύεις σκληρά, να έχεις έναν μέντορα, να φτιάξεις μια ομάδα, και ούτω καθεξής», λέει. «Όλα αυτά είναι, φυσικά, σημαντικά, αλλά νομίζω πως το πιο σημαντικό είναι να παραμείνεις πιστός στη συνείδησή σου. Το να ξέρεις γιατί το κάνεις αυτό είναι πολύ σημαντικό».

Έξι μήνες αργότερα, ο Ζουπουνίδης άρχισε την εργασία του για τα ανθρώπινα δικαιώματα, να στέλνει φαξ στην Κίνα, και γρήγορα κατάλαβε ότι αυτό το έργο είναι το ίδιο δύσκολο και χρονοβόρο με την εργασία στις πωλήσεις κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η οργάνωση των πληροφοριών που πρέπει να σταλούν, ο συντονισμός των εθελοντικών ομάδων  τη νύχτα, και η παραγωγή λογισμικού για τη βελτιστοποίηση της διαδικασίας, δοκίμασαν τον εκκολαπτόμενο επιχειρηματία σε πολλά επίπεδα. Αλλά ο Ζουπουνίδης ποτέ δεν εγκατέλειψε. Κάθε δυσκολία, κάθε πρόκληση, έγινε μια ευκαιρία προσωπικής ανάπτυξης.

Η κινεζική άσκηση διαλογισμού Φάλουν Ντάφα μεταμόρφωσε τη ζωή του Ζουπουνίδη,
βοηθώντας τον να χειριστεί τη μεγάλη πίεση από την ίδρυση της εταιρείας του.

Το καλοκαίρι του 2004 η εταιρεία πωλήσεων του Ζουπουνίδη έκλεισε για ολόκληρο τον Ιούλιο, αλλά αντί για διακοπές, αυτός και η ομάδα του έστελναν φαξ στην Κίνα όλο το εικοσιτετράωρο. Μερικούς μήνες αργότερα, ο διαχειριστής της τηλεφωνικής γραμμής τηλεφώνησε τον Ζουπουνίδη, για να ερευνήσει αν εγκληματίες κατέλαβαν τα μόντεμ της εταιρείας, μια κοινή πρακτική εκείνον τον καιρό, όπου κάποιοι έβγαζαν χρήματα από παράνομες διεθνείς κλήσεις. Όταν ο Ζουπουνίδης ρώτησε γιατί θέλει να το ερευνήσει αυτό, ο διαχειριστής απάντησε πως έγιναν 152.000 κλήσεις μέσα στον Ιούλιο, δηλαδή 152.000 φαξ προς την Κίνα που εξέθεταν τη δίωξη του Φάλουν Ντάφα!

«Πολλοί άνθρωποι συμμετείχαν. Ήταν μια ομαδική προσπάθεια, όλοι μας συνεργαζόμασταν», λέει. «Γι’ αυτό ήταν τόσο επιτυχημένη».

Κάποιος μπορεί να σκεφτεί ότι η αφιέρωση τόσο πολύ χρόνου σε ένα πρότζεκτ ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μακριά από την βασική δουλειά των πωλήσεων, θα ζημίωνε την εταιρεία. Ο ιδρυτής της όμως βρήκε το αντίθετο.

Η εταιρεία του Ζουπουνίδη επεκτάθηκε σε έξι πόλεις της Σουηδίας, με 50 εργαζόμενους, και ετήσια έσοδα 10 εκατομμύρια. Τιμήθηκε με διάφορα βραβεία επίσης.

«Η ιδέα για αυτήν την εταιρεία γεννήθηκε από την επιθυμία να πω την αλήθεια στον κόσμο της Κίνας», αναφέρει.

«Υπάρχει ένα ρητό:  “Αυτό που δίνεις, παίρνεις”. Στα Σουηδικά λέμε: “Ό,τι σπείρεις θα θερίσεις”. Στα Κινέζικα νομίζω πως είναι “Shan you shan bao, e you e bao”, που σημαίνει “αν κάνεις καλό παίρνεις καλό, αν κάνεις κακό παίρνεις κακό”. Έτσι πιστεύω πως ο βασικός λόγος επιτυχίας της εταιρείας μου είναι αυτή η αρχή. Έκανα κάτι καλό για άλλους, έτσι πήρα κάτι καλό επίσης».

Μετάφραση: Ευθύμης Ωραιόπουλος

Επιμέλεια κειμένου: Μάριος Καπερώνης

 

NEWSLETTER

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ