Μέσω θεϊκής έμπνευσης το μονοπάτι ενός καλλιτέχνη μεταμορφώνεται

Ο Jan Kasparec πιστεύει ότι ζωγραφική και προσωπική εξέλιξη είναι αδιαχώριστα, και ότι ακολουθώντας την καρδιά σου μπορείς να δημιουργήσεις το πιο αληθινό σου αριστούργημα.

Jan Kasparec put his faith in an artistic path when he left a career in finance, and visions of buddhas appeared to inspire him.Photo by Hugh Zhao
Ο Jan Kasparec εμπιστεύτηκε το καλλιτεχνικό μονοπάτι όταν εγκατέλειψε την καριέρα του στα οικονομικά και εμφανίστηκαν οράματα του Βούδα που τον ενέπνευσαν. Φωτογραφία του Hugh Zhao

Για έναν καλλιτέχνη του οποίου η φιλοδοξία είναι να κάνει τον κόσμο όμορφο, η ζωή στον εργασιακό κόσμο μπορεί να γίνεται προκλητική. «Ο λόγος που [η ζωή είναι] τόσο δύσκολη είναι γιατί ο κόσμος είναι ξεκούρδιστος,» λέει ο ζωγράφος Jan Kasparec. «Όλο το σύστημα σου φωνάζει, ‘ Σοβαρέψου! Βγάλε χρήματα!’» Ο Kasparec εργαζόταν για χρόνια στο χώρο της οικονομίας προτού γίνει επαγγελματίας καλλιτέχνης.

«Τώρα, εάν διαλέξεις να βαδίσεις το μονοπάτι της καρδιάς σου, είσαι ένας εναντίον πολλών,» λέει. Ζεις σε ένα χρηματοοικονομικό σύστημα, [αλλά] η καρδιά σου δεν νοιάζεται για χρήματα. Η καρδιά σου νοιάζεται μόνο να δίνει. Θέλει να είσαι γενναιόδωρος. Θέλει να είσαι ευτυχισμένος. Θέλει να είσαι όλα αυτά τα δημιουργικά, όμορφα πράγματα. Θέλει να χορεύεις.»

Ο Kasparec πιστεύει ότι ο τρόπος με τον οποίο η τέχνη του εκφράζεται εξωτερικά συνταυτίζεται με το πώς αυτός εξελίσσεται εσωτερικά. Η ικανότητα και το πνεύμα του πρέπει να εξευγενιστούν μαζί, έτσι ώστε εκείνος και η τέχνη του να γίνουν πιο αληθινοί φορείς θετικής ενέργειας.

«Ο έξω κόσμος είναι μια αντανάκλαση του εσωτερικού μας κόσμου – όλα συνδέονται,» λέει. «Η τέχνη μου σχετίζεται πάντα με το πνευματικό μου ταξίδι.»

Συζητά το να ακολουθεί τον ρυθμό της καρδιάς του. Πολλές φωνές έχουν προσπαθήσει να ανακαθορίσουν αυτόν τον ρυθμό, περιλαμβανομένου και του δικού του εγωισμού, λέει. Το να ακούει το εγώ του – αυτή την αίσθηση της επικύρωσης του εαυτού – αντί για την καρδιά του, τον άφησε ανεκπλήρωτο για πολλά χρόνια. Ήταν μόνο τότε που το εγώ του χαλάρωσε τα ηνία, όταν ξεκίνησε να ζει τα όνειρα του.

Kasparec found a lightness in the beauty of art when he was surrounded by emotional darkness. Pictured behind him here is his painting entitled Destiny.Photo by Hugh Zhao
O Kasparec ενώ περιτριγυριζόταν από συναισθηματικό σκοτάδι βρήκε λιακάδα υπό την ομορφιά της τέχνης. Η εικόνα από πίσω του είναι ο πίνακας του με τίτλο Destiny. Φωτογραφία του Hugh Zhao

Μια εποχή σκοτεινή και μια αναγέννηση

Καθώς μεγάλωνε στην κομμουνιστική Τσεχοσλοβακία, ο Kasparec είχε την τύχη να έχει ανοιχτόμυαλους γονείς που πρόσεξαν ότι είχε ιδιαίτερα καλλιτεχνικά ταλέντα. Τον έγραψαν σε εξωσχολικά μαθήματα τέχνης για να ξεκινήσει να καλλιεργεί την εσωτερική καλλιτεχνική του έφεση.

Αλλά ως«έφηβος τρελαμένος με το εγώ του» όπως περιγράφει ο ίδιος, ο Kasparec άφησε την τέχνη του, μπαίνοντας σε μια νέα περίοδο στην ζωή του, που την αποκαλεί την «σκοτεινή εποχή» του.

Ήταν ένας έφηβος φυγάς, συχνά σε μπελάδες, και η ομορφιά εξέλειπε από την ζωή του. Όταν ήταν 19, αποφάσισε πως χρειαζόταν μια αλλαγή, μια κάποιου είδους μεταβολή. «Απλώς ένιωθα ότι έπρεπε να δραπετεύσω από τον κόσμο, από αυτό το σκοτάδι που δημιούργησα γύρω μου,» λέει.

Κατατάχθηκε στις στρατιωτικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ μέσω της Γαλλίας, αλλά σύντομα ανακάλυψε: «Είχα κλειδώσει τον εαυτό μου σε ένα διαφορετικό είδος φυλακής. Αλλά με έκανε να ξυπνήσω. Με τράνταξε τόσο δυνατά ώστε κατάλαβα ότι είμαι ο πυρήνας των βασάνων μου.»

Ήταν σαν την πρώτη λάμψη φωτός, το πρώτο πραγματικό ρήγμα στο κέλυφος του εγώ μου.

Η σκοτεινή εποχή του έληξε πέντε χρόνια μετά την υπηρεσία του στον στρατό, όταν ήταν 24. «Απλώς ήρθε στο μυαλό μου,» λέει. «Ήταν μια τρελή ιδέα από ψηλά που απλώς εμφανίστηκε στο μυαλό μου: ‘ Έι, πήγαινε να ξεκινήσεις να ζωγραφίζεις ξανά.’»

Από μια πρακτική σκοπιά δεν είχε νόημα το να ξεκινήσει πάλι την ενασχόληση του με την τέχνη. Είχε τελειώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, και σπούδαζε και εργαζόταν με πλήρες ωράριο στο Παρίσι για να εγκαθιδρύσει μια καριέρα στην οικονομία, για να γίνει ένα «παραγωγικό μέλος της κοινωνίας,» λέει. Δεν περίσσευε χρόνος στην ημέρα του για να τον σπαταλήσει σε ένα χόμπι όπως την ζωγραφική.

Αλλά ο Kasparec αγνόησε το μυαλό του, μπήκε στο αμάξι του και οδήγησε μέχρι το κατάστημα τέχνης για να αγοράσει προμήθειες. «Αγόρασα ένα σετ λαδομπογιές, που δεν είχα χρησιμοποιήσει ποτέ ξανά,» λέει. «Αλλά απλώς τις αγόρασα και ξεκίνησα να ζωγραφίζω αμέσως. Δεν ήξερα τίποτα. Δεν σταμάτησα ποτέ να ζωγραφίζω από τότε.» Αυτό συνέβη 14 χρόνια πριν.

At his studio in Vancouver, Kasparec feels he’s truly following his heart and living his dream, even if artistic creation comes with its challenges. Photo by Robert Demeter
Στο εργαστήριο του στη Βανκούβερ, ο Kasparec νιώθει ότι πραγματικά ακολουθεί την καρδιά του και ζει το όνειρο του, ακόμη και αν εντός της καλλιτεχνικής του δημιουργίας συναντά προκλήσεις. Φωτογραφία του Robert Demeter

Ενώ σπούδαζε, ο Kasparec ζωγράφιζε τα απογεύματα και τα Σαββατοκύριακα όπως επίσης έκανε και ύστερα όταν εργαζόταν στα οικονομικά για την Microsoft στο Δουβλίνο. Παρακολούθησε μαθήματα σχεδίου για το σώμα και για φιγούρες και έκανε μαθήματα ζωγραφικής σε ανοιχτό χώρο. Αλλά η μεγαλύτερη πρόοδος για τον Kasparec ήλθε από την ατελείωτη προσπάθεια που ο ίδιος κατέβαλλε για να καλλιεργήσει την τέχνη του μόνος του.

«Με τόσες ώρες γεμάτες δοκιμές και λάθη, ρύθμισα καλύτερα την όραση μου έτσι ώστε να μπορέσω πραγματικά να κατανοήσω τις έννοιες της προοπτικής,» λέει. «Κυρίως δίδαξα τον εαυτό μου με το να το πράττω, απλώς να το πράττω μέχρι που μου έγινε δεύτερη φύση. Εάν πραγματικά πας και το εξερευνήσεις με αγνή καρδιά, θα σου ανοιχτεί.»

Ένα ταξίδι εντός ενός ταξιδιού

 

The purity of nature inspires Kasparec. This painting is titled Magic Waterfall.
Η καθαρότητα της φύσης εμπνέει τον Κασπαρέκ. Ο πίνακας αυτός ονομάζεται Magic Waterfall

Όταν ο Kasparec ήταν 29 έκανε διακοπές ενός μήνα στην Αργεντινή, κάτι το οποίο του άλλαξε την ζωή.

«Όταν πήγα στην Αργεντινή, ήταν η πρώτη φορά ως ενήλικας που είδα τον κόσμο σαν ελεύθερος άνθρωπος, σαν άνθρωπος που έχει ευκαιρίες και την ελευθερία του.» Ο Kasparec παραιτήθηκε από την δουλειά του στην Microsoft και ταξίδευε στον κόσμο για ενάμιση χρόνο. Ήταν ταυτόχρονα εξερεύνηση του γύρω κόσμου αλλά και της καρδιάς του.

Λέει ότι στην αρχή των ταξιδιών του ήταν ένα «ζώο χωρίς λουρί» και «κυνηγόσκυλο ευχαρίστησης» διασκεδάζοντας σε πάρτι σε όλο τον κόσμο. «Σιγά σιγά κοίταξα μέσα μου… και ένιωσα πως ήταν ώρα για αλλαγή,» λέει.

Λόγω της παρότρυνσης ενός άντρα που συνάντησε στα ταξίδια του, ο Kasparec επισκέφτηκε την Ινδία για μια περίοδο διαλογισμού στην Μποντ Γκάια, το μέρος όπου λέγεται ότι ο Βούδας έφτασε στην φώτιση.

«Είχα την πρώτη μου πνευματική ενόραση… Ήταν η πρώτη φορά που βίωσα ακινησία και ειρήνη, εσωτερική ειρήνη, όταν το κτήνος στο κεφάλι τελικά τα παράτησε… Ήταν σαν την πρώτη λάμψη φωτός, το πρώτο πραγματικό ρήγμα στο κέλυφος του εγώ μου,» λέει. Αφότου τελείωσε κάμποσες μέρες διαλογισμού, με δάκρυα να τρέχουν στο πρόσωπο του και την καρδιά του ολάνοιχτη, συνειδητοποίησε πως: «Υπάρχει ένα βαθύτερο νόημα στην ζωή.»

Λίγο μετά τα ταξίδια του, εμφανίστηκε σε μια παμπ ένας ακόμη φαινομενικά τυχαίος «σύμβουλος» και πρότεινε στον Kasparec να επισκεφτεί το Βανκούβερ. Την επόμενη μέρα, ο Kasparec έκανε αίτηση για Καναδική βίζα εργασίας. Η αίτησή του εγκρίθηκε και έτσι μετακόμισε εκεί δύο μήνες μετά. Εργάστηκε στα οικονομικά ξανά έτσι ώστε να μπορέσει να κάνει τα χαρτιά του για να ζήσει στον Καναδά, αλλά όταν έχασε τη δουλειά του μερικούς μήνες μετά, λέει, «απλώς πήρα το μεγάλο ρίσκο.»

Θυμάται να λέει στον εαυτό του, «Εντάξει, καλά, δεν θα κοιτάξω για άλλη δουλειά. Απλώς ας ελπίσω πως θα τα καταφέρω με τα χαρτιά, και αντ’ αυτού θα ψάξω ένα εργαστήριο τέχνης. Θα κάνω ο,τι μπορώ για να ζωγραφίζω επαγγελματικά και να αφοσιωθώ σε αυτό ολοκληρωτικά.»

«Δεν ήταν ένα εύκολο μονοπάτι, αλλά ύστερα από τρία ή τέσσερα χρόνια, όταν είχα ξοδέψει όλα μου τα χρήματα και ήμουν σχεδόν εντελώς άφραγκος, έκανα μια υπέρβαση.»

For Kasparec, spiritual growth is inseparable from his growth as an artist. This painting is titled Coming to Higher Self. Photo by Jan Kasparec
Για τον Kasparec, η πνευματική εξέλιξη είναι αδιαχώριστη από την εξέλιξη του ως καλλιτέχνης. Αυτός ο πίνακας ονομάζεται Coming to Higher Self. Φωτογραφία του Jan Kasparec

Άγγιγμα χάρης

 

Ζωγράφιζε φυσικά και αστικά τοπία, αλλά πουλούσε πολύ λίγο. «Ζωγράφιζα πράγματα που ήταν κάπως ωραία, αλλά δεν ήταν εκατό τοις εκατό συνταυτισμένα με αυτό που σκεφτόμουν εσωτερικά,» λέει.

Ο λογαριασμός του στην τράπεζα ήταν άδειος, και σκέφτηκε, «Εντάξει, τι θα κάνω τώρα; Θα συνεχίσω ακόμη να ζωγραφίζω ακόμη κι αν είμαι άφραγκος και δεν με ξέρει κανείς, ή θα βρω μια δουλειά και θα επιστρέψω στο να ζωγραφίζω στον ελεύθερο μου χρόνο;»

Όταν ο Kasparec πήρε το χρόνο του να την ακούσει, η καρδιά του ήταν ξεκάθαρη. «Ήξερα ότι έπρεπε να ζωγραφίσω, ότι θα έπρεπε να βάλω τα δυνατά μου ακόμη κι αν έπρεπε να ζήσω στο εργαστήριο μου ή να πουλήσω οτιδήποτε είχα,» λέει. Μόλις αποφάσισε να είναι αληθινός προς τον εαυτό του, είδε στον διαλογισμό του ένα όραμα του Βούδα.

«Μου ήρθε,» λέει. «Απλώς καθόμουν, και εμφανίστηκε στο κεφάλι μου. Ήταν ένα πολύ απλό πρόσωπο του Βούδα που χαμογελούσε, περιτριγυρισμένο από λουλούδια.»

Ο Kasparec ζωγράφισε το όραμα με τον Βούδα.

«Ήταν η πρώτη μου πραγματική πνευματική ζωγραφιά,» λέει. «Το έβαλα στο Facebook και πουλήθηκε σε πέντε λεπτά.» Έπειτα ζωγράφισε ένα ακόμη, αυτή τη φορά το προφίλ του προσώπου ενός Βούδα με μια πεταλούδα να πεταρίζει γύρω του. Και πάλι, πουλήθηκε αμέσως.

«Μου ήρθε, και το ζωγράφισα στον καμβά. Δεν προσπάθησα να πετύχω ή να περάσω κάποιο άλλο μήνυμα πέρα από το να ζωγραφίσω απλώς αυτό που ένιωσα,» λέει. Τα έργα του άρχισαν να πωλούνται μόνο για 100 δολάρια. Ύστερα για 200 δολάρια, μετά 500, μετά πουλήθηκαν για 1.000, 10.000, 15.000 δολάρια.

«Ήταν τρελό,» λέει. «Δημιούργησα ένα προϊόν χωρίς να θέλω να δημιουργήσω ένα προϊόν. Απλώς προσπαθώ να αποτυπώσω αληθινά αυτό που νιώθω.»

Διασπώντας την αντίσταση

 

This painting, titled Forest River, is one that Kasparec painted to display for the first time at Taste of Life’s 2018 Luxury Home & Design Show.
Αυτός ο πίνακας, που ονομάζεται Forest River, είναι αυτός που ο Kasparec ζωγράφισε για να εκτεθεί για πρώτη φορά στο Luxury Home & Design Show του Taste of Life το 2018.

Παρόλο που διαλογίζεται και κρατά τον εαυτό του ανοιχτό στη ροή της έμπνευσης, η ζωγραφική δεν είναι πάντα εύκολη. Υπάρχει «αυτό το πράγμα μέσα σου που δεν σε αφήνει να κάτσεις κάτω και να κάνεις την δουλειά σου,» λέει. Και έχει «100 διαφορετικά πρόσωπα,» περιλαμβανομένης της προσδοκίας.

«Μόλις διαλύσω την αντίσταση για μερικές ώρες ή ακόμη και για μισή ώρα, τότε βρίσκομαι σε μια εντελώς διαφορετική διάσταση όπου εγώ ως Jan Kasparec εξαφανίζομαι,» λέει. Είναι ένα μέρος όπου η καρδιά του είναι δυνατότερη από το εγώ του. «Αυτό είναι το μέρος στο οποίο μπορώ πραγματικά να ξεχάσω τον εαυτό μου και να είμαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου. Εκεί είναι που συμβαίνουν τα καλύτερα πράγματα.»

Ελληνικό κείμενο: Μάριος Καπερώνης

Επιμέλεια Κειμένου: Αδαμαντία Κετίκογλου

 

 

 

 

NEWSLETTER

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.