Αναζητώντας τις τίγρεις της Ινδίας

Το λεωφορείο μας έφτασε στην πύλη του πάρκου στις 2 μμ. Είχαμε χωριστεί σε ομάδες την προηγούμενη νύχτα, και με τζιν και τόνικ στον ξενώνα, οι φυσιοδίφες μας μάς έδειξαν χάρτες των πάρκων και φωτογραφίες της πανίδας που μπορεί να βλέπαμε. Τα πάρκα της βόρειας επαρχίας Madhya Pradesh βρίθουν εξωτικών ειδών χλωρίδας και πανίδας, αλλά εμάς κυρίως μας ενδιέφερε ένα: οι τίγρεις.

Ένας ελέφαντας διασκεδάζει επισκέπτες του εθνικού πάρκου Chitwan. Φωτογραφία του Taj Safaris.
Ένας ελέφαντας διασκεδάζει επισκέπτες του εθνικού πάρκου Chitwan. Φωτογραφία του Taj Safaris.

Στην ενημέρωση, ο φυσιοδίφης μας Yajuvendra Upadhyaya (για μας Yaju) μας βοήθησε να εκλογικεύσουμε τις προσδοκίες μας. Ο σκοπός του αυριανού ταξιδιού μας ήταν να γνωρίσουμε ένα τελείως διαφορετικό οικοσύστημα, και παρ΄ όλο που ανιχνεύονται ηλεκτρονικά από το πάρκο, οι τίγρεις δεν είναι συχνό θέαμα σε τέτοιες εξορμήσεις, τουλάχιστον για τα δικά μας ανθρώπινα μάτια και αυτιά. Μπορεί να θεαθούν μια φορά ανά κάποιους μήνες, και η σημερινή ομάδα είχε την τύχη να δει μία, έτσι στατιστικά βρισκόμασταν σε μειονεκτική θέση.

Τα πιθηκάκια λανγκούρ περνούν τους πρώτους 13-20 μήνες της ζωής τους δίπλα στην μητέρα τους. Φωτογραφία του Taj Safaris.
Τα πιθηκάκια λανγκούρ περνούν τους πρώτους 13-20 μήνες της ζωής τους δίπλα στην μητέρα τους. Φωτογραφία του Taj Safaris.
Δυο ελάφια τσιτάλ παλεύουν κοντά σε έναν πίθηκο λανγκούρ. Συχνά τρώνε τα φρούτα που έχουν πέσει από τους πιθήκους. Travel Stock / Shutterstock.com.
Δυο ελάφια τσιτάλ παλεύουν κοντά σε έναν πίθηκο λανγκούρ. Συχνά τρώνε τα φρούτα που έχουν πέσει από τους πιθήκους. Travel Stock / Shutterstock.com.
Ο ινδικός ρινόκερος ξεχωρίζει αμέσως, γιατί έχει μόνο ένα κέρατο. Φωτογραφία του Taj Safaris.
Ο ινδικός ρινόκερος ξεχωρίζει αμέσως, γιατί έχει μόνο ένα κέρατο. Φωτογραφία του Taj Safaris.
Δυο τίγρεις απολαμβάνουν την μαλακή άμμο στους δρόμους του εθνικού πάρκου Bandhavgarh. Gudkov Andrey / Shutterstock.com.
Δυο τίγρεις απολαμβάνουν την μαλακή άμμο στους δρόμους του εθνικού πάρκου Bandhavgarh. Gudkov Andrey / Shutterstock.com.

Συναντηθήκαμε με έναν περιχαρή Yaju στην πύλη και επιβιβαστήκαμε σε ένα κάμπριο τζιπ με ανυψωμένες θέσεις, έτσι ώστε ο καθένας να έχει καλή θέα. Αυτός καθόταν στην θέση του οδηγού, οπλισμένος με την καλή φωτογραφική μηχανή του. Πίσω μας ήταν ο ιχνηλάτης. Επικοινωνούσαν μόνο στα Χίντι μεταξύ τους, και ενώ ο οδηγός μας ήταν νέος και ενθουσιώδης, μπορούσες να καταλάβεις πως ο ιχνηλάτης άκουγε αυτές τις ιστορίες για δεκαετίες. Ξεκινήσαμε θορυβωδώς από την πύλη παίρνοντας δρόμους από άμμο που είχαν φτιαχτεί μέσα στο πυκνό δάσος. O Yaju μάς έδειχνε σπάνια ενδημικά είδη δέντρων, πουλιά που ενθουσίασαν κάποιους από τους συνεπιβάτες μου, και ένα ελάφι που φαινόταν ολόιδιο με αυτά που έβλεπα από την παιδική μου ηλικία στο Οχάιο. Κοίταξα το ρολόι μου, είχαμε ακόμα δυο ώρες μπροστά μας. Ήταν ένα ευχάριστο απόγευμα, αλλά καθώς δεν είμαι και η μεγαλύτερη φυσιολάτρις, μετά από μερικές μαϊμούδες και κάποιους αλιγάτορες που είδαμε σε μια σύντομη βαρκάδα στον ποταμό, ήμουν έτοιμη να γυρίσω πίσω.

Τότε κάτι ακούστηκε. Ένας ξαφνικός ήχος από ένα πουλί κοντά μας. Ο Yaju μάς είπε πως ήταν μια κραυγή κινδύνου, και κατά πάσα πιθανότητα σήμαινε πως κάποιο αιλουροειδές είχε πλησιάσει. Ο ιχνηλάτης φώναξε να πάμε πιο γρήγορα προς το μονοπάτι στα δεξιά μας. Αναζητούσαμε μια απειλή, χωρίς καν να ξέρουμε ποιο ζώο είναι. Μερικές ακόμα ομάδες άκουσαν παρόμοιους ήχους πουλιών και σύντομα είχαμε όλοι συγκεντρωθεί σε μια κοιλάδα, κοιτώντας αγωνιωδώς τον κατάφυτο λόφο μπροστά μας.

Οι ξενοδοχειακές μονάδες του Taj Safaris στο Pashan Garh και Banjaar Tola έχουν μια ζεστή ατμόσφαιρα χωριού και είναι πολύ κομψές ταυτόχρονα. Μπορείτε να χαλαρώσετε σε ένα μικρό διαμέρισμα και να νιώσετε μέρος της ζούγκλας, ή να προτιμήσετε τις πολυτελείς κατοικίες και τα εστιατόρια στο εσωτερικό, στα οποία μπορείτε να βρείτε ησυχία, καλαισθησία και γαστρονομική αριστεία. Φωτογραφία του Taj Safaris.
Οι ξενοδοχειακές μονάδες του Taj Safaris στο Pashan Garh και Banjaar Tola έχουν μια ζεστή ατμόσφαιρα χωριού και είναι πολύ κομψές ταυτόχρονα. Μπορείτε να χαλαρώσετε σε ένα μικρό διαμέρισμα και να νιώσετε μέρος της ζούγκλας, ή να προτιμήσετε τις πολυτελείς κατοικίες και τα εστιατόρια στο εσωτερικό, στα οποία μπορείτε να βρείτε ησυχία, καλαισθησία και γαστρονομική αριστεία. Φωτογραφία του Taj Safaris.

Ο μόνος θόρυβος που ακουγόταν ήταν η μηχανή των τζιπ. Ο Yaju προσπέρασε τα συγκεντρωμένα τζιπ και ακολουθήσαμε ένα στενό μονοπάτι από την άλλη μεριά του λόφου. Μας είπε πως οι τίγρεις προτιμούν να περπατούν στην μαλακή άμμο των τεχνητών μονοπατιών και όχι στο έδαφος του δάσους, που είναι γεμάτο με κλαδιά, λόγω των μαλακών πελμάτων τους. Και πράγματι, 2-3 λεπτά μετά, μια λεπτή θηλυκή τίγρη εμφανίστηκε στο μονοπάτι, περίπου 20 μέτρα από εμάς. Ακολούθησε αναταραχή καθώς όλοι ρύθμιζαν φακούς και μηχανές για να φωτογραφήσουν αυτό το μαγευτικό πλάσμα. Ακολουθήσαμε ήσυχα το κομψό αιλουροειδές, κρατώντας απόσταση, και τελικά χαμηλώσαμε τις μηχανές μας για να απολαύσουμε μια ήρεμη, συνειδητή συνύπαρξη μαζί της. Μετά την αφήσαμε να συνεχίσει τον δρόμο της.

Φωτογραφία του Taj Safaris.
Φωτογραφία του Taj Safaris.

Πίσω στον πολυτελώς εξοπλισμένο ξενώνα, είπαμε ο καθένας το τι είδαμε και ανταλλάξαμε θολές φωτογραφίες (ευτυχώς, ο Yaju απαθανάτισε το ζώο με μεγάλη επιτυχία και είχε τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις μας). Είχα πλέον μετατραπεί σε οπαδό των σαφάρι, πραγματικά συνεπαρμένη από την αδρεναλίνη του «κυνηγιού» και από την σκέψη ότι αυτά τα υπέροχα πλάσματα και εγώ συνυπήρξαμε στον ίδιο ανοιχτό χώρο έστω και για λίγες στιγμές.

Θέλοντας να μάθω περισσότερα, έκανα κάποιες ερωτήσεις στον φυσιοδίφη μας, τον Yaju:

Ο φυσιοδίφης Yajuvendra Upadhyaya βγαίνει από ένα τζιπ του Taj Safaris σε μια εξόρμηση στο εθνικό πάρκο Panna. Φωτογραφία του Taj Safaris.
Ο φυσιοδίφης Yajuvendra Upadhyaya βγαίνει από ένα τζιπ του Taj Safaris σε μια εξόρμηση στο εθνικό πάρκο Panna. Φωτογραφία του Taj Safaris.

Τι σου αρέσει περισσότερο σ’ αυτήν την δουλειά;

Αρχικά, με προσέλκυσε η ιδέα της ζωής στην παρθένα φύση, να ζω σε ένα δάσος γεμάτο άγρια ζώα, χωρίς σταθερό ηλεκτρισμό, χωρίς δίκτυα κινητής τηλεφωνίας. Τώρα απολαμβάνω να βρίσκομαι στο δάσος νωρίς το πρωί, να ακούω την χορωδία της αυγής των πουλιών, τους άλλους ήχους του δάσους, και μέσα σε όλα αυτά, να ψάχνω τα χνάρια μιας τίγρης στην ερημιά.

Είμαστε στο τζιπ. Τι γίνεται μετά; Πως ξέρεις προς τα που να πας και τι ψάχνεις;

Σε αντίθεση με την Αφρική, η χρήση γουόκι τόκι απαγορεύεται στα ινδικά σαφάρι. Κάθε μέρα βασιζόμαστε στα νέα χνάρια των τίγρεων και στις τρομαγμένες κραυγές των πουλιών για να εντοπίσουμε κάποιον θηρευτή.

Το πιο τρελό πράγμα που έχεις δει στο πάρκο;

Στις αρχές αυτού του χρόνου, πέσαμε πάνω σε δύο τεράστιες αρσενικές τίγρεις που μάλωναν σε ένα ανοιχτό λιβάδι, ήταν μια πολύ άγρια μάχη.

Μπορείς να μας πεις κάτι για την κατάσταση των σαφάρι αναζήτησης τίγρης στην Ινδία και για τις ίδιες τις τίγρεις;

Ναι, τα σαφάρι για τίγρεις στην Ινδία γίνονται όλο και πιο δημοφιλή, αλλά ταυτοχρόνως, τα δάση μας συρρικνώνονται καθημερινά. Παρατηρώντας μια τίγρη να κυνηγάει μαθαίνεις πολύ περισσότερα για αυτήν από όσα θα μπορούσες να μάθεις σε έναν ζωολογικό κήπο. Είναι μια εμπειρία ζωής να μπεις σε ένα δάσος, να δεις αυτά τα ζώα στο φυσικό τους περιβάλλον, και να μάθεις για την παρθένα φύση ενώ γίνεσαι μέρος της.

Μετάφραση και επιμέλεια κειμένου: Ευθύμης Ωραιόπουλος

 

NEWSLETTER

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ