Μάριος Φραγκούλης – Ένα ταξίδι στην αρμονία

Μάριος Φραγκούλης, ένας χαρισματικός τενόρος, ένας συμπονετικός άνθρωπος

Η βαθιά εκτίμηση του τενόρου Μάριου Φραγκούλη για τη ζωή τον καθοδηγεί ως επιτυχημένο καλλιτέχνη στο διεθνές στερέωμα και ως πρεσβευτή καλής θέλησης για παιδιά από προβληματικό οικογενειακό περιβάλλον.
Η βαθιά εκτίμηση του τενόρου Μάριου Φραγκούλη για τη ζωή τον καθοδηγεί ως επιτυχημένο καλλιτέχνη στο διεθνές στερέωμα και ως πρεσβευτή καλής θέλησης για παιδιά από προβληματικό οικογενειακό περιβάλλον.

Μια συνάντηση με τον Μάριο Φραγκούλη είναι μια συνάντηση με μια μορφή ενέργειας. Η φωνή του αιχμαλωτίζει  το κοινό, όπου κι αν το συναντήσει – σε μεγάλα στάδια ή ιστορικά θέατρα του κόσμου. Γεμάτος ζωή αλλά και ευγνωμοσύνη για τους ανθρώπους που στάθηκαν δάσκαλοι και οδηγοί στον δρόμο του, ο Μάριος Φραγκούλης συνεχίζει σήμερα μια λαμπρή πορεία στο διεθνές καλλιτεχνικό στερέωμα.

«Σε όλα τα μέρη που έχω τραγουδήσει, νιώθω πολύ μεγάλη αγάπη και σεβασμό για τη ζωή. Θέλω να ζω κάθε μέρα στο μάξιμουμ, σαν να είναι η τελευταία. Θέλω να μαθαίνω από τους ανθρώπους από διαφορετικές κουλτούρες».

Ο Μάριος Φραγκούλης γεννήθηκε στη Ροδεσία, στη σημερινή Ζιμπάμπουε, όπου ξενιτεύτηκε η οικογένειά του για να φτιάξει μια καλύτερη ζωή. Η μητέρα του και ο πατέρας του είχαν άλλα ακούσματα στην Αφρική όπως Καζαντζίδη, τραγούδια της ξενιτιάς, πιο λαϊκά.

«Σε όλα τα μέρη που έχω τραγουδήσει, νιώθω πολύ μεγάλη αγάπη και σεβασμό για τη ζωή. Θέλω να ζω κάθε μέρα στο μάξιμουμ, σαν να είναι η τελευταία. Θέλω να μαθαίνω από τους ανθρώπους από διαφορετικές κουλτούρες».

Η τύχη τα έφερε έτσι ώστε να μεγαλώσει στην Ελλάδα με τους θείους του, ανακάλυψε μια χώρα προσωπικοτήτων που άνοιξαν δρόμους στην Τέχνη, όπως ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Κάρολος Κουν, ο Μίκης Θεοδωράκης, η Κατίνα Παξινού.

Το ταλέντο και η εμπειρία του τενόρου Μάριου Φραγκούλη συγκινούν το κοινό ανά τον κόσμο.
Το ταλέντο και η εμπειρία του τενόρου Μάριου Φραγκούλη συγκινούν το κοινό ανά τον κόσμο.

«Η θεία και ο θείος μου, μου έμαθαν να σέβομαι τους άλλους και τον εαυτό μου, να μη σταματάω ποτέ να εξελίσσομαι και να μαθαίνω».

Ανάμεσα στους μέντορές του ξεχωριστή θέση κατέχουν ο Χρήστος Λαμπράκης και η Αμερικανή μέτζο σοπράνο Μέριλυν Χορν, που τον βοήθησαν στο ξεκίνημα της καριέρας του.

«Κάθε καλλιτέχνης οφείλει να μεταλαμπαδεύσει τις γνώσεις του, αλλά αυτοί οι άνθρωποι μου δίδαξαν και τη γενναιοδωρία».

Ποιες αξίες θέλει ο ίδιος να διαδώσει στους νεότερους;

«Τη φιλοσοφία του Χατζιδάκι για τη ζωή: να ζεις χωρίς παρωπίδες, να είσαι ανοιχτός στις επιρροές. Είναι σημαντικό να σέβεσαι τους άλλους, αλλά και τον εαυτό σου, να σέβεσαι τον χρόνο, να μην τον σπαταλάς, αλλιώς μπορεί να γίνει εχθρός σου. Συνηθίζω να λέω στους τραγουδιστές που βρίσκονται στο ξεκίνημα της καριέρας τους ότι για να φτάσουν στον προορισμό τους θα πρέπει να μελετήσουν και να δουλέψουν πολύ. Κι ότι κάθε επάγγελμα οφείλεις να το κάνεις με πάθος, δύναμη και αγάπη».

Μεγαλωμένος σε μια οικογένεια που λάτρευε τη μουσική – Κερκυραίοι από τη μια, Κασιώτες από την άλλη, κυριολεκτικά με κιθάρες και λύρες στα χέρια τους όλοι – και με μια ακόμη θαυμάσια, λαμπερή θεία, τη σπουδαία Ελληνίδα κομεντιέν Ρένα Βλαχοπούλου, ο Μάριος Φραγκούλης ανακαλεί μια ειδυλλιακή παιδική ηλικία.

«Ήμουν ένα παιδί που ήρθε από την Αφρική και ερωτεύτηκε την Ελλάδα από την πρώτη στιγμή, η οποία έγινε και πατρίδα μου. Πηγαίναμε στη Νέα Μάκρη, κολυμπούσαμε και παίζαμε ασταμάτητα. Κάθε Δεκαπενταύγουστο, στη γιορτή μου, μαζευόμασταν οικογενειακά και με φίλους, βγάζαμε τις κιθάρες και τραγουδούσαμε ατελείωτες ώρες. Πρέπει να ήταν οι πρώτες μου μικρές συναυλίες».

Από τα ανέμελα παιδικά χρόνια πέρασε στην εφηβεία και έφτασε ως το κατώφλι της ενηλικίωσης μελετώντας κλασική μουσική.

Η σκληρή δουλειά τού έφερε σπουδαίες υποτροφίες που τον οδήγησαν για σπουδές στη Μεγάλη Βρετανία, την Ιταλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Η συνάντησή μου με τον σπουδαίο θεατρικό παραγωγό Κάμερον Μάκιντος ήταν εμπειρία ζωής για μένα. Ήμουν πάρα πολύ τυχερός, γνώρισα σημαντικούς ανθρώπους στην καριέρα μου, όπως τον Μάκιντος, που μου έδωσε τον πρώτο μου ρόλο στους Αθλίους στο Palace Theatre του Λονδίνου. Ήταν μια καθοριστική στιγμή στη ζωή μου».

Η μουσική έφερε τον Μάριο Φραγκούλη στις μεγαλύτερες όπερες και θεατρικές σκηνές όχι μόνο στις μητροπόλεις, αλλά και στα πέρατα του κόσμου. Τι να πρωτοθυμηθεί; Πως να ξεχωρίσει στιγμές, έργα, ρόλους;

«Οι Άθλιοι, το Φάντασμα της Όπερας, Grease, Όρνιθες (με το Θέατρο Τέχνης, είκοσι χρόνια πριν, σταθμός στην καριέρα μου), Βάκχες στην Αθήνα (ο ρόλος του Διονύσου, ένας από τους αγαπημένους μου!). Κορυφαίος ρόλος για μένα ήταν ο Τόνυ στο West Side Story στη Σκάλα του Μιλάνου το 2000. Θυμάμαι ότι η παράσταση ανέβηκε λίγο πριν ανακαινίσουν τη Σκάλα και ότι το πρώτο πράγμα που έκανα εκεί ήταν να πάω στα καμαρίνια και να καθίσω σε αυτά τα καθίσματα που έφεραν την πατίνα του χρόνου, και να σκεφτώ: Άραγε σε αυτό το κάθισμα να είχε καθίσει ο δάσκαλός μου ο Αλφρέντο Κράους ή η Μαρία Κάλλας;»

Δράττομαι της ευκαιρίας για μια υποθετική ερώτηση. Αν μπορούσε να τραγουδήσει μαζί της, τι θα διάλεγε; Δεν σκέφτεται ούτε στιγμή.

«Τόσκα! Θα ήθελα εκείνη να ερμηνεύει την Τόσκα κι εγώ τον Μάριο Καβαραντόσσι!»

Μπορεί να μην πρόλαβε να συνεργαστεί με την αξέχαστη Ελληνίδα σοπράνο, αλλά ο Έλληνας τενόρος έχτισε μια καριέρα με απρόσμενες συνεργασίες.

«Η ανάγκη μου να δοκιμάσω πολλά μουσικά είδη, να παίξω στο θέατρο, να συνεργαστώ με ανθρώπους, να ταξιδέψω, ήταν η κινητήριος δύναμή μου. Δεν μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου να παίζει μόνο ρόλους στην όπερα, δεν ήθελα να μπω σε καλούπι. Ήθελα να πάω αντίθετα στο ρεύμα. Κάπως έτσι προέκυψαν συνεργασίες με καλλιτέχνες όπως ο Τζάστιν Χέιγουορντ των Moody Blues. Ήταν τόσο γενναιόδωρος όταν του στείλαμε τη δική μας εκδοχή του Nights in White Satin (στα Ιταλικά, Notte di Luce) που όχι μόνο δέχτηκε να το ηχογραφήσουμε ως ντουέτο, αλλά εμφανίστηκε μαζί μου σε πολλές συναυλίες, με την πιο δυνατή για μένα στιγμή στη Θεσσαλονίκη, ενώ ο κόσμος ξεσπούσε σε εκδηλώσεις αγάπης.

Ο Ρόμπιν Γκιμπ από τους Bee Gees μου έδωσε την ευκαιρία να ερμηνεύσω ένα από τα τελευταία τραγούδια που έγραψε (Daybreak από τον δίσκο The Titanic Requiem). Αισθάνομαι πανευτυχής που έχω συνεργαστεί με τον Πλάθιντο Ντομίνγκο, γιατί ήταν ο ήρωάς μου και το ίνδαλμά μου, αλλά εξίσου ενθουσιώδης και περήφανος ήμουν όταν συνεργάστηκα με τον Κλάους Μάινε, τον Χάρι Μπελαφόντε, την Σελίν Ντιόν».

Τα ταξίδια του στον κόσμο του χάρισαν δόξα και εμπειρίες, αλλά δεν τον άλλαξαν σαν άνθρωπο, ίσως μάλιστα τον έκαναν ακόμη πιο ευαίσθητο.

Οι ποικίλες καλλιτεχνικές επιρροές του Μάριου και οι κορυφαίοι δάσκαλοί του, τον ανέδειξαν ως έναν επιτυχημένο τραγουδιστή τού σήμερα.
Οι ποικίλες καλλιτεχνικές επιρροές του Μάριου και οι κορυφαίοι δάσκαλοί του, τον ανέδειξαν ως έναν επιτυχημένο τραγουδιστή τού σήμερα.

«Ένα μεγάλο μάθημα που πήρα από τη θεία και τον θείο μου ήταν ότι πρέπει να μοιράζεσαι, να δίνεις και σε άλλα παιδιά. Μεγαλώνοντας έγινε τρόπος ζωής αυτό, καταστάλαξε μέσα μου. Από τις πρώτες μου κιόλας συναυλίες σε όλο τον κόσμο, έβλεπα ότι υπάρχουν πραγματικές ανάγκες. Παιδιά με ταλέντο που μεγάλωναν χωρίς οικογένεια, με γονείς άλλοτε κατεστραμμένους από τα ναρκωτικά ή στη φυλακή, μπορούσαν να γίνουν το φως, η ελπίδα και για άλλα παιδιά. Ένιωθα την ανάγκη να συνεισφέρω, να βοηθήσω αυτά τα παιδιά προσφέροντάς τους τα κατάλληλα εφόδια.»

Κάπως έτσι η συνείδηση του τον οδήγησε στο Horatio Alger Association, ένα θεσμό στις Ηνωμένες Πολιτείες που βοηθά νέους που προέρχονται από προβληματικές οικογένειες να σπουδάσουν, και για τον οποίον είναι πρέσβης.

Όχι τυχαία, ο δρόμος του Μάριου Φραγκούλη διασταυρώθηκε με σπουδαίους, φωτεινούς ανθρώπους, όπως ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο Δαλάι Λάμα.

«Μερικά χρόνια πριν, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος με προσκάλεσε στην Κωνσταντινούπολη, τόπο καταγωγής της γιαγιάς μου της Ευτυχίας για να δώσω μια συναυλία για την ενδυνάμωση της ελληνοτουρκικής φιλίας. Περπάτησα στα στενά που μεγάλωσε, επισκέφθηκα το σχολείο της, έκανα πολλούς Τούρκους φίλους. Ανεκτίμητης αξίας ήταν βεβαίως η συνάντηση με τον ίδιο τον Οικουμενικό Πατριάρχη, έναν από τους πιο βαθιά πνευματικούς και μορφωμένους ανθρώπους που έχω γνωρίσει ποτέ, έναν άνθρωπο που αγωνίζεται για τη φιλία και την αγάπη ανάμεσα στους λαούς.»

Στο ίδιο πνεύμα, η Μπέτι Γουίλιαμς, η βραβευμένη με το Νόμπελ Ειρήνης το 1976 Ιρλανδή ακτιβίστρια, με προσκάλεσε σε ένα συνέδριο για την ειρήνη στον Καναδά, όπου ήταν καλεσμένος και ο Δαλάι Λάμα.

«Τον άκουσα να μιλάει σε 16.000 ανθρώπους και να απαντάει ερωτήσεις παιδιών με τέτοια άνεση και απλότητα. Καθισμένος στη μέση μιας τεράστιας σκηνής, δεν φοβόταν να πει: “Αλήθεια; Δεν το γνωρίζω αυτό, πες μου περισσότερα”. Μπόρεσα να μιλήσω μαζί του κατ’ ιδίαν, για τη ζωή, τα παιδιά, την ειρήνη, τον τρόπο που μπορούμε να βοηθήσουμε τον κόσμο, κι ένιωσα μια μεγάλη ηρεμία να με κατακλύζει, μια καλή ενέργεια.»

Ο Δαλάι Λάμα έδωσε στον Μάριο μια συμβουλή που θα μείνει για πάντα αποτυπωμένη στο μυαλό του:

“Μην φοβάσαι, προχώρησε μπροστά στη ζωή σου, να είσαι πάντα θετικός”.

«Ένιωσα τότε την ιδιαιτερότητα αυτού του ανθρώπου και τον τρόπο που με τη στάση και τη φιλοσοφία του σε σπρώχνει να κάνεις κάτι καλό για όλους».

Ο Μάριος συνεργάζεται με πολλούς διάσημους καλλιτέχνες, Έλληνες και μη, περιλαμβανομένων νέων ταλαντούχων τραγουδιστών που βρίσκονται στην αρχή της καριέρας τους.
Ο Μάριος συνεργάζεται με πολλούς διάσημους καλλιτέχνες, Έλληνες και μη, περιλαμβανομένων νέων ταλαντούχων τραγουδιστών που βρίσκονται στην αρχή της καριέρας τους.

Οι επόμενοι μήνες είναι εξαιρετικά δημιουργικοί για τον Μάριο Φραγκούλη: Συναυλίες, ταξίδια, συνεργασίες με παλιούς και νέους φίλους και δύο δισκογραφικές δουλειές.

«Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε το 2017 η νέα δισκογραφική δουλειά μας με τον Παρασκευά Καρασούλο σε νέες συνθέσεις δικές μου αλλά και πολύ αγαπημένων μου φίλων και συνεργατών: της Ελένης Καραΐνδρου, της Δήμητρας Γαλάνη και του Γιώργου Ανδρέου. Παράλληλα, ετοιμάζω ένα classical crossover άλμπουμ με συνθέσεις των Μπαρτ Μπάκαρακ και Ντέιβιντ Φόστερ που θα κυκλοφορήσει το 2018. Όνειρό μου είναι να ηχογραφήσω ένα άλμπουμ με άριες».

Κάθε καλοκαίρι ο Μάριος κάνει μια στάση για συναυλίες στο μικρό νησί της Κάσου, τόπο καταγωγής του πατέρα του. «Θα ακουστεί παράξενο, αλλά πάντα συγκρίνω την Κάσο με τον Καναδά γιατί οι κάτοικοί τους νοιάζονται ο ένας για τον άλλο και όλοι για το σύνολο. Είναι ένα νησί με όλα τα καλά και μεγάλη ιστορία. Έχω την αίσθηση ότι μπορούν να ζήσουν όλοι εκεί ευτυχισμένοι με τον πολιτισμό και τις λύρες τους».

Κλείνοντας την κουβέντα μας, συζητάμε για τη φιλοσοφία του Taste of Life και τον ορισμό της καλής, της ουσιαστικής ζωής. «Κάπως έτσι είμαι κι εγώ», λέει γελώντας ο Μάριος, με ένα γέλιο που το κουβαλάς για μέρες στο μυαλό σου. «Με ενδιαφέρει να ζω δημιουργικά, να μπορώ να βλέπω την αγάπη πίσω από κάθε πράξη, να απολαμβάνω μια όμορφη, ποιοτική ζωή παίρνοντας δύναμη από τα θετικά πράγματα γύρω μου».

Συνέντευξη και κείμενο: Αναστασία Καμβύση

Επιμέλεια: Ευθύμης Ωραιόπουλος

Φωτογραφία: Αντρέας Σταυρινίδης

Μακιγιάζ: Γωγώ Νικηφοράκη

Στυλίστας: Πάνος Αλμπάνης

 

NEWSLETTER

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ