Angelia Wang – Ένα διαμάντι λάμπει φωτεινότερα

Φωτογραφία του Larry Dai.

Μερικές φορές όταν βλέπουμε μια θεατρική παράσταση το σύνορο μεταξύ πραγματικότητας και παραμυθιού ξεθωριάζει. Αυτό συμβαίνει ακόμα περισσότερο όταν η πρωταγωνίστρια θυμίζει ουράνια νεράιδα σαν από παραμύθι, με έμφυτη βασιλική χάρη, δυναμικές και αέρινες κινήσεις, και ακόμα περισσότερο, με μια αύρα εξωπραγματική, αλλά λυτρωτική για τον σημερινό κόσμο. Αυτή ήταν η εμπειρία μου ενώ παρακολουθούσα την «Κυρία του Φεγγαριού» Angelia Wang (Αντζέλια Γουάνγκ), μία από τις επι κεφαλής χορεύτριες του Shen Yun Performing Arts.

«Ένιωθα τον εαυτό μου σαν την Τσανγκ’Ε», λέει η Γουάνγκ, αναφερόμενη στην αψεγάδιαστη απόδοση της Τσανγκ’Ε, μιας από τις πιο φημισμένες θεϊκές μορφές της αρχαίας Κίνας. Όταν χορεύει, τα συναισθήματά της ρέουν αυθεντικά και «το κοινό το αισθάνεται», λέει.

Για να μπορέσει η Γουάνγκ να ενσαρκώσει αυτή την αρχαία θεά χρειάστηκαν πολλά «πεσίματα», κυριολεκτικά και μεταφορικά. Αλλά δεν θα μπορούσαμε να μην αναφέρουμε τη βοήθεια που είχε από τα ίδια της τα χαρίσματα. Προικισμένη με μια καλλίγραμη και ευκίνητη σιλουέτα και ασίγαστη θέληση για τελειότητα, αποφάσισε να εγκαταλείψει την Κίνα σε ηλικία 13 ετών για να γίνει μια από τις πιο καταξιωμένες χορεύτριες κλασικού κινέζικου χορού.

Στην Ακαδημία Φέι Τιέν που εδρεύει στη Νέα Υόρκη – όπου πολλοί καλλιτέχνες του Σεν Γιουν ξεκινούν τον χορό – η Γουάνγκ εκτελεί ακροβατικές κινήσεις και τεχνικές παραπάνω από 100 φορές την ημέρα.

Η αφοσίωσή της είχε αποτέλεσμα. Στην περίοδο των πρώτων έξι χρόνων συμμετοχής στην περιοδεία του Σεν Γιουν, κέρδισε τρία χρυσά μετάλλια σε διεθνείς διαγωνισμούς χορού. Αν και μικρής ηλικίας, οι σχεδόν χίλιες παραστάσεις της σε όλο τον κόσμο την ωρίμασαν πέρα από τα χρόνια της.

Παρά τη γρήγορη άνοδό της στην παγκόσμια σκηνή, διακατέχεται πάντα απο μια ταπεινή τελειομανία. «Πάντα νιώθω ότι δεν τα πηγαίνω αρκετά καλά. Δεν στενοχωριέμαι, απλά νιώθω ότι δεν είμαι αρκετά καλή».

Φωτογραφία του Larry Dai.

Η Γουάνγκ καλλιεργεί τον εσωτερικό εαυτό της έτσι ώστε να μπορεί καθώς χορεύει να αναπαριστά με αυθεντικότητα τους πιο δημοφιλείς χαρακτήρες της αρχαίας Κίνας. Φωτογραφία από τον Λάρυ Ντάι.

Η κορυφαία χορεύτρια του Σεν Γιουν Angelia Wang (Αντζέλια Γουάνγκ) «πετά» έξω από το Terrace Theatre του Long Beach. Φωτογραφία από τη Nancy Wang, www.shenyun.com

Εκ των έσω

Ο κλασικός κινέζικος χορός είναι παρόμοιος με το ξεφλούδισμα ενός κρεμμυδιού. Καθώς η Γουάνγκ επιδίωκε μια ακόμη πιο τελειοποιημένη τέχνη, συνειδητοποίησε ότι τα στρώματα που είναι κάτω από την επιφάνεια ήταν τα πιο σημαντικά, και τα πιο γλυκά.

Ένα μοναδικό στοιχείο του κλασικού κινέζικου χορού είναι η έννοια του εσωτερικού πνεύματος – η ιδέα ότι κάθε χειρονομία, κάθε περιστροφή, όλες οι κινήσεις και εκφράσεις, πηγάζουν από την ψυχή του χορευτή. Είναι σαν ένα τροχό με αυτό το εσωτερικό πνεύμα στο κέντρο του· οι ακτίνες – τα διάφορα χαρακτηριστικά του κλασικού κινέζικου χορού, όπως τα μάντρα, το κυματιστό βάδισμα ή περιστροφή – εκτυλίσσονται προς τα έξω και περιστρέφονται γύρω από την καρδιά του τροχού, ρευστά, εμπνευσμένα, θεϊκά.

Αυτός είναι ένας από τους λόγους που ο κλασικός κινέζικος χορός μοιάζει τόσο διαφορετικός: διότι κανείς δεν μπορεί να «προσποιηθεί» αυτό το εσωτερικό πνεύμα. Είναι το ειλικρινές, ενδόμυχο ταξίδι της ψυχής ενός χορευτή.

«Εάν οι χορευτές δεν χορεύουν με την καρδιά τους, αλλά επιτηδευμένα, το κοινό θα νιώσει ότι υποκρίνονται», λέει η Γουάνγκ. «Θα φαίνεται παράξενο και ψυχρό».

Η χάρη και ευκινησία της Γουάνγκ την έχουν καταστήσει μια αγαπημένη χορεύτρια για θεατές ανά τον κόσμο.
Συγκεντρωνόμενη στο εσωτερικό της πνεύμα, η Γουάνγκ μεταμορφώνεται σε ουράνιες κόρες που μερικές φορές φέρνουν δάκρυα συγκίνησης, και άλλες, χαμόγελα και χαρά.

Ενώ η – σχεδόν αδύνατη για κάποιους – τελειοποίηση της τεχνικής έγινε εύκολα για την Γουάνγκ, η καλλιέργεια του εσωτερικού πνεύματος ήταν μια αργή διαδικασία που απαιτούσε τόσο την απόκτηση σοφίας όσο και εξάσκηση. «Μελέτησα το ιστορικό του ρόλου και ανέλυσα την προσωπικότητά της, αλλά αυτό που αναπαριστούσα ήταν ακόμη πολύ επιφανειακό», λέει η Γουάνγκ αναφερόμενη στο ρόλο της ως Μου Γκουι-Γινγκ τέσσερα χρόνια πριν, της προσωποποίησης της γυναικείας αρετής.

Οι χορευτές του Σεν Γιουν δεν καλλιεργούν μόνο το ήθος τους για να βελτιώσουν το εσωτερικό τους πνεύμα, αλλά και για να κατανοήσουν καλύτερα την εμβρίθεια των θρυλικών χαρακτήρων που υποδύονται. Η Γουάνγκ είπε ότι τα ευγενή στοιχεία του χαρακτήρα: το ψυχικό σθένος, η γενναιότητα και η ορθότητα, που ενέπνευσαν την Μου να υπερασπιστεί την πατρίδα της, εξέλειπαν.

Αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την αποφασιστικότητα της Γουάνγκ, καθώς με την εσωτερική της ανάπτυξη βελτιώθηκε και εξωτερικά. Κατά τη διάρκεια της περσινής παγκόσμιας περιοδείας, η Γουάνγκ είχε την ευκαιρία να παίξει τον ρόλο της Τσανγκ’Ε, της θεάς του φεγγαριού, και έβαλε όλη της την καρδιά σε αυτό.

«Άκουσα τη μουσική συνοδεία αμέτρητες φορές για να κατανοήσω τις μεταστροφές των συναισθημάτων του χαρακτήρα», λέει η Γουάνγκ. Ηχογράφησε κάθε πρόβα και την μελέτησε μαζί με τους χορογράφους ώστε να εναρμονίσει συναίσθημα, κίνηση και μουσική. «Πραγματικά βάζω τον εαυτό μου στη θέση της Τσανγκ’Ε».

Η αφοσίωση της Γουάνγκ στην ανάπτυξη ενός ισχυρότερου δεσμού σώματος και πνεύματος μεταμορφώνει τόσο εκείνη όσο και τους θεατές της.

Εκ των… έξω

Στην εσωτερική αναζήτησή της για την καλλιέργεια της τέχνης της, η Γουάνγκ αναζητά επίσης και εξωτερικά ερεθίσματα, βρίσκοντας καινούριες πηγές έμπνευσης για εξέλιξη. Η διδασκαλία της επόμενης γενιάς των χορευτών του Σεν Γιουν είναι «μια διαδικασία μάθησης για εμένα, η οποία εμπλουτίζει την εμπειρία μου».

Το να βλέπει μέσα από τα μάτια κάποιου άλλου τη βοηθάει στο να γίνεται περισσότερο ανιδιοτελής. «Θέλω να βοηθήσω τους άλλους να μπορέσουν να επιλύσουν τα προβλήματά τους», λέει η Γουάνγκ. Και η συμβουλή ενός από τους δασκάλους της αντηχεί συχνά στο μυαλό της.

«Όταν ήμουν έφηβη, ένας δάσκαλος μου είπε ότι εάν θέλω να μάθω να χορεύω, πρέπει πρώτα να μάθω να είμαι καλός άνθρωπος, και μετά θα επηρεάσω και τους άλλους», λέει. «Δεν είναι ένα είδος πίεσης αλλά μια κινητήρια δύναμη».

Η καινούρια της αγάπη για την ιστορική κληρονομιά της χώρας της έγινε ένα ζωτικό στοιχείο της εργαλειοθήκης της ως χορεύτριας, επιτρέποντάς της να κατανοήσει καλύτερα την ποικιλομορφία των χαρακτήρων που αναπαριστά στη σκηνή.

«Όταν επισκεπτόμουν ιστορικές περιοχές ανά τον κόσμο στο παρελθόν, απλώς τις κοιτούσα», λέει η Γουάνγκ. «Τώρα μαθαίνω την ιστορία τους από πριν και περιεργάζομαι τα πάντα προσεκτικά, όπως τα τούβλα, τα κεραμίδια και την αρχιτεκτονική σύσταση. Γευματίζω σε τοπικά παραδοσιακά εστιατόρια για να αισθανθώ την πραγματική γεύση του τόπου».

Καθώς η Γουάνγκ ταξιδεύει στον κόσμο, προσφέροντας αιώνες αυθεντικής κινεζικής κληρονομιάς, βιώνει μία επώδυνη ειρωνία – το Σεν Γιουν δεν μπορεί να παίξει στην γενέτειρα αυτού του όμορφου πολιτισμού. Από την Πολιτιστική Επανάσταση της δεκαετίας του ΄60, το κομμουνιστικό καθεστώς αντιμάχεται τις ιερές παραδόσεις της Κίνας.

Αυτό, μαζί με κάποιες χαμένες ευκαιρίες στο νεαρό της ηλικίας της, έχει αφήσει ένα κενό στην καρδιά της. «Ζούσα στην αρχαία πόλη Σι’αν όταν ήμουν νέα», λέει η Γουάνγκ. «Επειδή ιστορικά μνημεία βρίσκονταν παντού στην πόλη, δεν αισθανόμουν ότι ήταν κάτι σπάνιο». Το ότι δεν επισκέφτηκε τον διάσημο Πήλινο Στρατό ή το Μαυσωλείο του πρώτου Αυτοκράτορα της Δυναστείας Τσιν την έκανε «να νιώσει θλίψη». Έτσι προς το παρόν, η Γουάνγκ απολαμβάνει τον μεγαλοπρεπή πολιτισμό της πατρίδας της επί σκηνής μαζί με τον υπόλοιπο κόσμο, ένα δώρο για αυτήν όσο και για τους άλλους. «Οι σύγχρονοι άνθρωποι πάντα ψάχνουν για τρόπους να εκτονώσουν τα συναισθήματά τους, όπως την ευτυχία και την απογοήτευση στη ζωή», λέει η Γουάνγκ. «Αλλά είναι δύσκολο να βρούν έναν κατάλληλο τρόπο, έτσι πιθανώς να κάνουν κάτι ακραίο. Ως αποτέλεσμα, πολλά παράξενα και κακά πράγματα συμβαίνουν στην κοινωνία. Είμαι τυχερή που βρήκα τον χορό για να εκφραστώ με το σώμα μου».

Εκπέμπει μια χαρά και αυθεντικότητα, που προσδίδουν νέο νόημα στην έκφραση «θρυλικός χαρακτήρας». Χαμογελά. «Ελπίζω οτι πάντα θα μπορώ να χορεύω. Θα χορεύω για όσο μπορώ».

«Η εκτέλεσή μου ήταν εντελώς διαφορετική αυτή τη φορά», λέει η Γουάνγκ. «Έμαθα πώς να εκφράζω τα συναισθήματά μου και πώς να τα μεταδίδω με φυσικότητα στο κοινό. Όταν ο νους δρα έστω και λίγο, τα κόκκαλα και οι μύες υπόκεινται σε λεπτές αλλαγές, μεταδίδοντας το σωστό μήνυμα». Η αβίαστη αλληλεπίδραση νου και κίνησης έφεραν στον χορό μια νέα διάσταση που η Γουάνγκ εκτιμά πλέον περισσότερο από ποτέ.

«Στο παρελθόν, όταν αναλάμβανα τον πρώτο ρόλο ή οποιονδήποτε άλλο ρόλο, δεν με ένοιαζε πολύ. Αλλά τώρα αντιμετωπίζω τον πρωταγωνιστικό ρόλο ως μια πολύτιμη ευκαιρία. Από τώρα και στο εξής, βάζω τα δυνατά μου να ερμηνεύω τέλεια τον κάθε ρόλο, το κάθε λεπτό, το κάθε δευτερόλεπτο».

Ελληνικό κείμενο του Μάριου Καπερώνη Αγγλικό κείμενο του J.H. White Παραγωγή της Echo Li

NEWSLETTER

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ